![](https://usercontent.one/wp/www.stordront.no/wp-content/uploads/2023/01/skilpaddeeika1_100123-1024x561.jpg)
Med litt ekstra fantasi, kunne ein sjå føre seg at det var eit større skilpaddeskal som hadde reke i land i huglastranda ved Langenuen. Nærare innpå teikna det seg bilete av trevirke, godt vasstrukke.
– Eg hadlar mot eit gamalt stykke eik, kanskje fleire 100 år, seier trepleiar Stig Kjoberg Almås etter å ha studert bileta stordront.no sender over på mobilen.
– Eik og nokre andre lauvtre har den spesialiteten at dei kan rotna innvendes, medan dei blir haldne i live og står oppreist grunna fullt liv i dei ytre årringane. Gjennom ringane blir det transportert livgjevande vatn, til det ein gong skjer eitkvart med treet. Delen som vart funnen i stranda på Huglo kjem nok frå ei stor eik, gjerne ei som har stått nær sjøen, meiner Kjoberg Almås.
Han fortel om eit oppdrag for å sjekka sjeldant store og gamle eiker i Sveio, kor det var så romsleg innom frisk bork og ytre årringar at han sjølv i eigen person kunne gå «oppi og inni» stamma. Dei trea er verna.
![](https://usercontent.one/wp/www.stordront.no/wp-content/uploads/2023/01/skilpaddeeika2_100123-1024x768.jpg)